เทือกเขากลางมหาสมุทร

เทือกเขากลางมหาสมุทร หรือ สันเขากลางมหาสมุทรนั้น มีความสำคัญด้านธรณีวิทยาอย่างมาก ซึ่งเทือกเขาที่เกิดขึ้นนั้นเกิดจากกระบวนการธรณีแปรสันฐานใต้ทะเล คาดว่าในอดีตหลายล้านปีก่อนแผ่นเปลือกโลกมีลักษณะเป็นแผนเดียวกันเรียกว่า แพนเจีย ต่อมาได้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางธรณีวิทยา เกิดการแผ่กระจายออกของพื้นสมุทรจนก่อให้เกิดการแยกตัวของแผ่นเปลือกโลกเป็นเวลาหลายล้านปี จนกระทั่งเปลือกโลกแยกตัวออกเป็นทวีปในปัจจุบัน

ซึ่งกระบวนการเกิดของเทือกเขาใต้สมุทรนั้นเกิดการการขยายออกของแผ่นเปลือกโลกใต้มหาสมุทร ก่อเกิดการยกตัวของพื้นมหาสมุทรอันเนื่องมาจากกระแสความร้อนจากใต้โลกซึ่งมีการดันตัวขึ้นมาในรูปแบบของลาวา เมื่อลาวาปะทุออกมาใต้พื้นสมุทรและเย็นตัวลงก่อเกิดเป็นสันเขาที่เป็นแนวยาวใต้พื้นมหาสมุทร เทือกเขากลางมหาสมุทรนั้นมีการเชื่อมต่อกันเป็นแนวยาวต่อเนื่องกันประมาณ 80,000 กิโลเมตร ทางธรณีวิทยานั้นระบุว่า เทือกเขาใต้สมุทรนั้นประกอบหินหนืดหรือลาวาที่ใหญ่มาก อีกทั้งยังประกอบด้วยหินอายุน้อยเนื่องจากมีการดันตัวตลอดเวลา ขณะที่สันเทือกถูกดันตัวขึ้นบางบริเวณกลับถูกกดลงไป ซึ่งเพิ่มความลึกของมหาสมุทรเรียกว่า ร่องลึกก้นสมุทร ซึ่งเป็นจุดที่ลึกที่สุดของมหาสมุทร

มีการสันนิฐานว่าเทือกเขาใต้มหาสมุทรนั้นมีการเคลื่อนตัวตลอดเวลา แต่การเคลื่อนตัวนั้นมีอัตราที่ช้ามาก เทือกเขาใต้สมุทรนั้นถูกค้นพบราวปี 1950 ซึ่งเป็นการสำรวจพื้นมหาสมุทรโดยเรือวิจัยเวม่า ซึ่งสำรวจพื้นกลางมหาสมุทรแอตแลนติกและได้พบกับสันเขากลางมหาสมุทรขึ้นจึงตั้งชื่อว่า เทือกเขากลางมหาสมุทรแอตแลนติก ซึ่งเป็นจุดที่มีชื่อเสียงมาก และไม่ได้ค้นพบเพียงมหาสมุทรนี้แต่พบได้ในมหาสมุทรอื่นๆของโลกด้วย